⁨ من از خودم بیش‌ از همه رنجیده‌ام،

⁨ من از خودم بیش‌ از همه رنجیده‌ام،
آری
از چشم‌هایم بس که می‌بارند
دلگیرم

شاعر: زهره عبداللهی‌فر⁩
دیدگاه ها (۲)

🍂🖇گاهی چایی‌ام را با خیالتشیرین می‌کنم گاهی دست در دستِ خیال...

𝕯𝖗𝖊𝖆𝖒 𝖜𝖎𝖙𝖍 𝖒𝖊²⁰افسوس که تمام روابط انسانی نیاز به نوعی نقاب ...

من اگر یڪ روزخدا را ببینمــنه از بهشتـــ می‌پرسمــنه از جهنم...

نماد مرگ پارت شیشم

پارت ۳۷در وسط جنگ، تهیونگ من را ربود.چشم‌هایم را باز کردم و ...

چطور عاشقش شدم؟خب... شاید در یک نگاه؟شاید همان لحظه‌ای که چش...

من از تبارِ پاییزم،از آن فصلِ نجیب.در من هزار برگِ زرد افتاد...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط