نمی‌دانم چطور ممکن است کسی نباشد، اما این‌قدر در زندگی‌ات

نمی‌دانم چطور ممکن است کسی نباشد، اما این‌قدر در زندگی‌ات حضور داشته باشد. نبودنت گاهی از بودن آدم‌ها پررنگ‌تر می‌شود. یک صدا، یک جمله، یک تصویر ساده، کافی‌ست تا قلبم همان جایی برود که نباید برود. کاش می‌شد دوباره همان جوری نگاهت کنم که اولین‌بار نگاهت کردم بدون ترس، بدون پیش‌بینی، بدون دانستن پایان