اعتراف کن کاپیتان پارت ۴

تهیونگ ناگهان با شنیدن اون حرف از زبون پسر کم سن تر ناخداگاه کمی عصبی کلافه شد و... اشتباه وقتی بود که از عصبانیت خودش رو بالا کشید که دعواش کنه ولی درد عمیقی در شانه و سینش پیچید ... جونکوک تک تک حالت های اونو حفظ شده بود از نوع صدا، رفتار و حتی نفس هاش ،متوجه بود که تهیونگ بهم ریخته و درد داره
تقریباً زود جلو رفت و با گذاشتن دست به سینش اونو که تقریباً از درد نیم خیز بود به تخت برگردوند ...
ته:(حرص درد)لعنت.
جئون: (با نیش خند)این ضعف زَدنت منو تحریک می‌کنه ته ! معمولاًضعیف نیستی ...

ته:جونکوک!!!
(و جونکوک منتظر همین بود ،این اعتراض ساده که نشون میداد الان با کیم تهیونگ حرف میزنه نه کاپیتان کیم! و این کافی بود تا )...
جئون ناگهان به نگاه به چشم های عصبی مرد به آرومی خم شد و مرد عصبانی زیر دستاش رو از لب بوسید .
اول ساده بود یک بوسه از لب که برای سکوت یا آرامش بود ولی ،ارامش با وجود اونها کنار هم معنایی نداره، جونکوک احساس کرد که تهیونگ میخواد اونو لَمس کنه ،فهمیدنش ساده بود .چون دست داخل آتل دور گردنش ناگهان مانند یک تیک عصبی تکون خورد .یک دست مرد بزرگ درگیر سِرم و دست دیگرش هم درآتل.
فرمانده کاملاً بی دفاع بود و این موضوع لحظه به لحظه جونکوک رو برای انتقام تمام شیطنت های قبلی مرد تحریک میکرد .
اگه می‌گفت از وضعیت لذت نمیبره دروغ می‌گفت

وقتی احساس کرد که تهیونگ داره سعی می‌کنه عمیق ببوستش ناگهان عقب کشید .

تهیونگ ناگهان با صدای خاص خودش نفسی نیمه به داخل کشید .
جونکوک در فاصله کمی از مرد عقب کشید و به رد باریک اتصال بزاق لب هایشان نگاه کرد
ناگهان با نفس لبخندی زد و گفت

جونکوک: چی شده کاپیتان؟ احساس میکنم دلت برای یه سری چیزا تنگ شده...

تهیونگ بعد شنیدن جمله او اخم هاش تو هم رفت
نه چون واقعا عصبانی بود بلکه چون پسرک ظاهراً جدی بود و قصد شیطنتی بزرگ داشت

جونکوک ناخداگاه به اخم های تهیونگ خندید و ناگهان کاملاً روی تخت قرار گرفت و روی هر دو ران پای تهیونگ نشست و به بالا تنه مرد نزدیک شد .
جونکوک:پنهونش نکن کاپیتان کیم! زود باش اعتراف کن که تو هم به اندازه من همینو میخوای!...
تهیونگ کلافه و با صدایی که داشت کم کم دورگه میشد گفت

تهیونگ:ما تو درمانگاهیم!

جونکوک تنها نیش خندی به او زد و... ادامه دارد


شرط اپ پارت بعدی ۱۰ تا کامنت (هر زمانی که شرطا برسه پارت جدید اپ میشه )