آدم‌ها دو تکه دارند.

آدم‌ها دو تکه دارند.

یک تکه از آدم‌ها دلت را به دست می‌آورد،
تکه دیگرشان دلت را می‌شکند.

یک تکه از آدم‌ها لبخند به لبت می‌آورد،
یک تکه‌شان اشکت را درمی‌آورد.

یک تکه از آدم‌ها دست‌ودل‌باز است‌‌،
تکه دیگرشان حساب همه‌چیز را دارد.

یک تکه از آدم‌ها دلگرمت می‌کند،
یک تکه‌شان پشیمانت می‌کند.

یک تکه از آدم‌ها خاطره خوش می‌سازد،
تکه دیگرشان ساخته‌ها را ویران می‌کند.

آدم‌ها را به‌خاطر تکه روشن‌شان دوست داریم،
به‌خاطر تکه تاریکشان از آنها بیزار می‌شویم.

گاهی به‌خاطر یک تکه، تکه‌ی دیگر را می‌پذیریم،
گاهی قیدش را می‌زنیم...