کاش عشق را از،

کاش عشق را از،
پلکهای خود می آموختیم،
پلک هایی که تا وقتی خون در،
رگهایشان جاریست هر دم به هم،
بوسه می زنند،
پلک هایی که پاسی از شب تا سحرگاه،
برای در آغوش کشیدن هم لحظه شماری می کنند،
پلک هایی که حتی برای دقیقه ای کوتاه هم،
نمی توانند دوری یکدیگر را تحمل کنند،
پلک هایی که در لحظه مرگ هم،
در آغوش یکدیگر جان می دهند،
کاش عشق را،
از پلک هایمان می آموختیم 💔💔
دیدگاه ها (۰)

دوست، خـــــوبــــم، بغض هایم را مسخره نکن، اینها تمام نوشته...

جانم، به فدایت، همیشه با توام، چه در خواب، چه در بیداری، با ...

عشق واقعی، اونی نیست، که فقط اولش دوستت داشته باشه، اونیه که...

ماه من، زندگیم در خطی، به شیب صفر رسیده، فقط این را می دانم ...

#روانشناسی_رفتاری:👫شما که همسرت را پیدا کرده ای... شما که هم...

گاهی «برو» گفتن، آخرین تلاشِ یک دلِ ترسیده برای دیده‌شدن است...

#وقت_دلتنگیمبنام آفریننده ی قلب های عاشق 🤍در آن شب سرد...من ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط