سلام عزیزان، امیدوارم حالتون خوب باشه.
سلام عزیزان، امیدوارم حالتون خوب باشه.
ببینید، من میخوام یه چیزی رو خیلی واضح بگم و ترجیح میدم این بار واقعاً جدی گرفته بشه.
من واقعاً باید هر بار بگم «میخوام از ویس برم» تا تصمیم بگیرید از پارتهام حمایت کنید؟ یعنی بدون اینکه حرف از رفتن من باشه، حتی یه حمایت معمولی هم نمیتونید داشته باشید؟
چهار روز پیش اومدم چهار تا پارت گذاشتم. چهار تا. با وجود اینکه خودم هم زندگی و کار و مشغله دارم، وقت گذاشتم و نوشتم و براتون گذاشتم. نتیجه چی شد؟ حمایت تقریباً هیچ. تعداد آنفالو هم بیشتر شد.
از ۱۳۶۱ شدم ۱۳۵۸.
حالا قبل از اینکه کسی فکر کنه دارم بابت سه نفر فالوور غر میزنم، نه. واقعاً برام مهم نیست فالوورم ۱۳۵۸ باشه یا ۱۳۶۱. مسئلهی من اینه که وقتی خودتون میاید میگید «پارت بزار»، منم میام پارت میذارم، بعد که میذارم انگار نه انگار.
چهار روز گذشته و فقط ۵۴ نفر لایک کردن.
خب واقعاً انتظار دارید من با دیدن این وضعیت باز هم با ذوق بشینم پارت بعدی رو بنویسم؟
اگه دوست ندارید بخونید، اگه حوصله ندارید، اگه داستان براتون جذاب نیست، خیلی راحت بگید. من قرار نیست کسی رو مجبور کنم داستان منو بخونه.
ولی دیگه لطفاً نیاید ازم پارت بخواید.
چون منم کار دارم. منم وقت ندارم که بشینم ساعتها برای چیزی وقت بذارم که آخرش حتی کوچکترین حمایتی ازش نمیشه.
و یه چیز دیگه رو هم خیلی واضح بگم؛ من این حرفها رو برای ترحم نمیزنم.
اصلاً.
اگر قرار باشه این وضعیت همینطوری ادامه پیدا کنه، خیلی راحت میرم. بدون اینکه منتظر کسی بمونم، بدون اینکه دوباره بگم «حمایت کنید»، بدون اینکه بخوام کسی دلسوزی کنه.
من وقتی ببینم جایی برای داستانهام اهمیتی قائل نیستن، دلیلی برای موندن نمیبینم.
حالا بریم سراغ یه موضوع دیگه که واقعاً داره روی اعصابم میره.
کپی کردن از پیج من.
ببینید، همهتون میدونید من برای پیجم یه سبک مشخص دارم. از بیو گرفته تا تم پیج، نوع حرف زدنم، مدل نوشتنم و حتی جزئیات کوچیکی که شاید به چشم خیلیها نیاد.
بعد میبینم یکی میاد بیوش رو تقریباً دقیقاً مثل من مینویسه، تم پیجش رو شبیه من میکنه و کلی چیز دیگه رو هم از سبک من برمیداره.
فکر نکنید نمیبینم.
میبینم.
خیلی هم خوب میبینم.
اینکه چیزی رو دوست داشته باشید و ازش ایده بگیرید یه چیزه؛ اینکه تقریباً همون چیزی رو که یکی دیگه ساخته بردارید و روی پیج خودتون پیاده کنید یه چیز دیگهست.
پس لطفاً این قسمت رو هم جدی بگیرید.
من قرار نیست هر چیزی رو ببینم و سکوت کنم فقط چون نمیخوام حاشیه درست بشه.
و حرف آخر:
اگر حمایتها همینطور باشه، اگر فقط وقتی حرف رفتن میزنم یادتون بیفته من وجود دارم، و اگر قرار باشه برای پارت گذاشتن فقط درخواست بشنوم ولی موقع حمایت خبری از کسی نباشه، من خیلی ساده دیلیت میزنم.
نه برای جلب توجه.
نه برای ترحم.
نه برای اینکه بیاید التماس کنید بمونم.
فقط چون وقتی چیزی ارزش وقت و انرژی منو نداشته باشه، من هم دلیلی برای ادامه دادنش ندارم.
پس بعداً نگید «چرا رفتی؟»
من قبلش واضح گفتم.
_kalira
ببینید، من میخوام یه چیزی رو خیلی واضح بگم و ترجیح میدم این بار واقعاً جدی گرفته بشه.
من واقعاً باید هر بار بگم «میخوام از ویس برم» تا تصمیم بگیرید از پارتهام حمایت کنید؟ یعنی بدون اینکه حرف از رفتن من باشه، حتی یه حمایت معمولی هم نمیتونید داشته باشید؟
چهار روز پیش اومدم چهار تا پارت گذاشتم. چهار تا. با وجود اینکه خودم هم زندگی و کار و مشغله دارم، وقت گذاشتم و نوشتم و براتون گذاشتم. نتیجه چی شد؟ حمایت تقریباً هیچ. تعداد آنفالو هم بیشتر شد.
از ۱۳۶۱ شدم ۱۳۵۸.
حالا قبل از اینکه کسی فکر کنه دارم بابت سه نفر فالوور غر میزنم، نه. واقعاً برام مهم نیست فالوورم ۱۳۵۸ باشه یا ۱۳۶۱. مسئلهی من اینه که وقتی خودتون میاید میگید «پارت بزار»، منم میام پارت میذارم، بعد که میذارم انگار نه انگار.
چهار روز گذشته و فقط ۵۴ نفر لایک کردن.
خب واقعاً انتظار دارید من با دیدن این وضعیت باز هم با ذوق بشینم پارت بعدی رو بنویسم؟
اگه دوست ندارید بخونید، اگه حوصله ندارید، اگه داستان براتون جذاب نیست، خیلی راحت بگید. من قرار نیست کسی رو مجبور کنم داستان منو بخونه.
ولی دیگه لطفاً نیاید ازم پارت بخواید.
چون منم کار دارم. منم وقت ندارم که بشینم ساعتها برای چیزی وقت بذارم که آخرش حتی کوچکترین حمایتی ازش نمیشه.
و یه چیز دیگه رو هم خیلی واضح بگم؛ من این حرفها رو برای ترحم نمیزنم.
اصلاً.
اگر قرار باشه این وضعیت همینطوری ادامه پیدا کنه، خیلی راحت میرم. بدون اینکه منتظر کسی بمونم، بدون اینکه دوباره بگم «حمایت کنید»، بدون اینکه بخوام کسی دلسوزی کنه.
من وقتی ببینم جایی برای داستانهام اهمیتی قائل نیستن، دلیلی برای موندن نمیبینم.
حالا بریم سراغ یه موضوع دیگه که واقعاً داره روی اعصابم میره.
کپی کردن از پیج من.
ببینید، همهتون میدونید من برای پیجم یه سبک مشخص دارم. از بیو گرفته تا تم پیج، نوع حرف زدنم، مدل نوشتنم و حتی جزئیات کوچیکی که شاید به چشم خیلیها نیاد.
بعد میبینم یکی میاد بیوش رو تقریباً دقیقاً مثل من مینویسه، تم پیجش رو شبیه من میکنه و کلی چیز دیگه رو هم از سبک من برمیداره.
فکر نکنید نمیبینم.
میبینم.
خیلی هم خوب میبینم.
اینکه چیزی رو دوست داشته باشید و ازش ایده بگیرید یه چیزه؛ اینکه تقریباً همون چیزی رو که یکی دیگه ساخته بردارید و روی پیج خودتون پیاده کنید یه چیز دیگهست.
پس لطفاً این قسمت رو هم جدی بگیرید.
من قرار نیست هر چیزی رو ببینم و سکوت کنم فقط چون نمیخوام حاشیه درست بشه.
و حرف آخر:
اگر حمایتها همینطور باشه، اگر فقط وقتی حرف رفتن میزنم یادتون بیفته من وجود دارم، و اگر قرار باشه برای پارت گذاشتن فقط درخواست بشنوم ولی موقع حمایت خبری از کسی نباشه، من خیلی ساده دیلیت میزنم.
نه برای جلب توجه.
نه برای ترحم.
نه برای اینکه بیاید التماس کنید بمونم.
فقط چون وقتی چیزی ارزش وقت و انرژی منو نداشته باشه، من هم دلیلی برای ادامه دادنش ندارم.
پس بعداً نگید «چرا رفتی؟»
من قبلش واضح گفتم.
_kalira
- ۱.۵k
- ۲۸ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط