عشق همان اشتیاق است برای تماشای دیگری به شکلی متفاوت یعن

عشق همان اشتیاق است برای تماشای دیگری به شکلی متفاوت؛ یعنی من مشتاق آنم که تو را جور دیگری تماشا کنم بطوریکه فقط برای من دارای معنا باشد؛ و تمام اعتبار یک عاشق، پایداری‌اش در تعهد به معشوق است؛ عاشقی که متعهد است، موهبت بزرگ عشق را دریافت می‌کند، یعنی سرانجام به معشوقه مبدل می‌شود:
«دوستت دارم بی‌آنکه از مسئولیت با تو بودن بهراسم.»
و اما، آیا این حقیقت دارد؟!