The Boss Savage

The Boss Savage
part 54
دستش رو به دور کیف دستی کوچیکش فشرد و خیره به راه
رفته ی هایجین و جونگکوک زیر لب با درد عمیقی که از
کلماتش حس میشد زمزمه کرد:
یانگ هی:گذشته چیز دردناکیه جناب آراتا و وقتی توش غرق بشی هیچوقت نمیتونی ازش جون سالم به در ببری، آدم توی گذشته مرتکب کار هایی میشه که دیگه هیچوقت قابل جبران نیستن و میدونی؟
به سمت جان برگشت و با نفرتی که توی تک تک اعضای
چهره اش مشخص بود خیره به چشم های بی حس مرد غرید
و ادامه داد:
یانگ هی: یه کسی که گوه زده به گذشته ی خودش...حق اعتراض به گذشته ی دیگران و نداره...
و بی توجه به غمی که توی نگاه بی حس مرد نشسته بود به
سمت ورودی حرکت کرد.مهمان های زیاد و مختلف از هر قشری توی سالن جوالن
میدادن و جونگکوک با دیدن زوج هایی که با ادب و متانت
تمام از هر گرایشی اونجا جمع شده بودن احساس خوبی داشت اما فقط یک لحظه فکر کردن به کسی که این مهمانی رو
برگزار میکرد کافی بود تا اون شیرینی تبدیل به تلخی بشه و
کامش رو مثل زهر تلخ کنه.
هایجین نگاهش رو بین جمعیت چرخوند و با دیدن سایمون که جامی به دست به سمتشون میومد کمی به بازوی جونگکوک
داخل دستش فشار وارد کرد تا توجه مرد رو به سمت سایمون
جلب کنه.
مردی که نزدیک به چهارمین دهه ی زندگیش بود با رسیدن
به هایجین قبل از تعظیم بلندی به مادرخوانده نیم نگاهی به
جونگکوک که جدی و بدون هیچ واکنشی نگاهش میکرد
انداخت و لبخند بزرگی به هایجین زد:
سایمون:خوشحالم که دوباره میبینمتون مادرخوانده! این جشن ها حتی اگر یک خوبی داشته باشن اون هم تجدید دیدار دوباره ی شماست قربان
چشم هاش از سر تا پای مردی که موهای بورش رو به خوبی
رو به بالا حالت داده بود و کت و شلوار طوسی رنگش داخل
هیکل عضالنیش به خوبی نشسته بود چرخوند و پوزخند
کمرنگی زد و سرش رو متواضعانه کمی خم کرد.نه به معنای
احترام و نه به معنای بی ادبی:
_زبون ریزی رو تموم کنید جناب فاکس!مطمئنم اونقدری که
میگید از دیدن من خوشحال نشدین خنده ی نرمی کرد و دستهاش رو به دو طرف باز کرد و کمرش رو کمی خم کرد و تاکید وار گفت:
سایمون:این حرف رو نزنید مادرخوانده. بعد از قضیه ی
شرکت جیوانگ من کل زندگیم رو مدیون شما هستم
_کامورا هیچوقت به کسی فداکار نمیشه سایمون!فکر کنم
خودت این رو بهتر از من بدونی
عکس سایمون بزارم؟