قلعه‌هایِ اسکاتلند، استخوان‌هایِ برهنه‌یِ تاریخی هستند که

قلعه‌هایِ اسکاتلند، استخوان‌هایِ برهنه‌یِ تاریخی هستند که دیگر گوشت و پوستی ندارد. در میانِ دیوارهایِ عظیمِ “ادینبرو” یا “استرلینگ”، باد تنها میهمانی است که هنوز در تالارهایِ سلطنتی قدم می‌زند. این دژهایِ سنگی که روزگاری شاهدِ غرشِ شیپورهایِ جنگ و جلالِ پادشاهان بودند، اکنون در سکوتی مهیب غرق شده‌اند. تماشایِ این خانه‌هایِ خالیِ از سکنه، به انسان یادآوری می‌کند که “قدرت” تنها مهمانِ کوتاه‌مدتِ خاک است. پادشاهان رفتند، شمشیرها زنگار بستند و تاج‌ها در موزه‌ها خاک می‌خورند، اما سنگ‌ها همچنان ایستاده‌اند تا گواهی دهند که در نهایت، تنها چیزی که باقی می‌ماند، سکوتِ باشکوهِ طبیعت است که بر ویرانه‌هایِ غرورِ آدمی حکمرانی می‌کند.