عاشقانه های شبنم

نگاه‌ها چه ظالمانه جای کلمات را گرفته‌اند 
سکوت چه‌قدر جای صدا را 
هنوز نگفته‌ام دوست‌ات دارم 
نگاه‌ام اما به عربده گفت 
عربده‌یی که نرگسِ حافظ را پژمرده کرد 
هنوز نگفته‌یی دوست‌ات دارم 
سکوت‌ات اما بارانی شد 
و دلِ صنوبریِ خشک‌ام را خُرّم کرد...