یه وقت هایی آدمیزاد باید با خودش خلوت کند

یه وقـت هایی آدمـیزاد بـاید با خـودش خـلوت کنــد ،
برای فـکر کردن ، نقطـه ی عطـف ایجـاد کـردن در زنـدگـانی ،
برای تصمــیم جـدی گـرفتـن ،
بـاید دســت خودش را بگیـرد و ببـرد یه گـوشه ی دنـج ،
نمیدانـم هـر جا ،
هـر جـایــی که در آن هیــچ خـاطره ای ثـبت شـده ای نـدارد ،
بـرود بنشیـند و با خـودش حـرف بزنـد ،
تکلیـفش را روشــن کنـد ، در قـوانیــن زنـدگی اش بازنـگری کـند ،
تـاریـخ گـذشتـه ها را بـریزد دور و چـهارچـوب جـدید وضـع کنــد ،
آیـین نامـه بنـویسـد اصلا ،
آییــن نامـه رابطــه ،

اولیـــن قـانـون هـم ایــن باشــد که ،
"تـــو مسئـول مـراقــبت از خـودت هستـــی "
بـایـد حـواسـت پی دل صـاحـب مـرده ات ، دل بی عقـل ات باشـد ،
که دوبـاره خـطا نـکنــد ،
بنـویســد که به دلیــل نـداشــتن ظـرفیــت کافـی برای عـاشقــی ، هـرگـونه رابطـه ای احـساسی تـا اطلاع همیــشگی ممـــــنـوع اســـت ،
اصـلا هـرچیـزی که احســاست را قلقــک بـدهد و هـوایی ات کنــد ممـنوع اســـت ،
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
قــوانیــن را که نــوشـــت ، زیـرش یه خـط بـزرگ قـرمـز بکــشد و بنـویســد اضـافه کـردن هــر مـاده و تبصــره به ایـــن قـوانیـــن ممــنوع اســت، :)

#خاصترین