عشق، آوارگیِ شیرینی است که آدم را از بندِ هر چه “خانه” و

عشق، آوارگیِ شیرینی است که آدم را از بندِ هر چه “خانه” و “تعلق” است، رها می‌کند. وقتی مقصد، نگاهِ تو باشد، کوه و دشت و ویرانه فرقی نمی‌کند؛ همه جا برایِ دلی که در جستجوست، یک منزلگاه است.

گاهی برای رسیدن به خودِ واقعی، باید از تمامِ خانه‌های امنِ دنیایِ بیرون گذشت و در ویرانه‌هایِ دل، پناه گرفت.

🧡@Deldar
    Wisgoon