بوسه مرگ

بوسه مرگ
"پارت ۲۳"

ویو ا.ت

کتاب رو بستم و روی میز گذاشتم.


دیگه هیچ تمرکزی برای خوندن نداشتم.


از کتابخونه بیرون اومدم و آروم توی راهرو قدم زدم...


نگاهم به دری افتاد که با بقیه فرق داشت..


چوب تیره، دستگیره‌ی نقره‌ای و دو بادیگارد که دو طرفش ایستاده بودن...


با کنجکاوی جلو رفتم.

& اونجا چیه؟


یکی از بادیگاردها با احترام جواب داد:
«اتاق کار قربانه، خانم.»


سرم رو کمی کج کردم.

& یعنی هیچ‌کس اجازه نداره بره داخل؟


بادیگارد مکثی کرد.
«بدون اجازه‌ی قربان... خیر.»

همین جواب کافی بود تا حس کنجکاویم بیشتر بشه.

نگاهی به در انداختم...
& فقط یه نگاه می‌ندازم..


خواستم دستم رو به سمت دستگیره ببرم که بادیگارد یک قدم جلو اومد ...


«متأسفم خانم... اجازه ندارم.»


اخم کردم..

& من فقط می‌خواستم ببینم داخلش چه شکلیه ..


«دستور قربانه.»


با کلافگی نفس عمیقی کشیدم....
& همه‌چیز این خونه با دستور اون می‌چرخه؟


بادیگارد چیزی نگفت.

برگشتم و با حرص زیر لب گفتم:
& خودخواه...
همون لحظه صدای موتور چند ماشین از بیرون عمارت بلند شد...


چند خدمتکار با عجله به سمت ورودی رفتن ..


یکی از بادیگاردها آروم گفت:
«قربان برگشتن.»


به ساعت نگاه کردم.
& مگه قرار نبود چند ساعت بیرون باشه؟ (زیر لب)


از کنار پنجره به حیاط نگاه کردم..


جونگ‌کوک از ماشین پیاده شد ..


کتش رو روی شونه انداخته بود و با قدم‌های محکم وارد عمارت شد...


چند ثانیه بعد، صدای قدم‌هاش توی راهرو پیچید...


و مستقیم به سمتی می‌اومد که من ایستاده بودم.


⭐️ادامه دارد.....