هر آدمی تا یه جایی بهتون فرصت میده، ولی بالاخره خسته میشه

هر آدمی تا یه جایی بهتون فرصت میده، ولی بالاخره خسته میشه
هر آدمی تا یه‌جایی بهتون فرصت میده، ولی بالاخره خسته میشه،
از حسِ اضافی بودن، از جنگیدن واسه موندن، از قهر و آشتی‌ مکرر، از توضیح‌دادنِ خودش، از برطرف‌کردنِ سوتفاهما؛
کاسه صبرِ آدمای زندگیتونو لبریز نکنید،
ممکنه دیگه هیچ آدمی، به این اندازه وصله‌ی‌ وجودتون نباشه!