شب

p⁵⁰
ات. زنگ بزن
جیمین گوشیش رو برداشت و زنگ زد
ات به میرا نگاه میکرد 
میرا وقتی دید گوشیش زنگ میخوره گوشیش رو به سایلنت گذاشت و به صحبت با کناریهاش ادامه داد
ات. همون چیزیع که فکر میکردم
ج. تماسم رو رد کرد بازم
ات. حالا دیگه میتونی شک کنی واقعا
سفارش های ات و جیمین اومدن ولی جیمین بی حوصله و ناراحت صبحونش رو میخورد اگه دستش بود الان اون مکان رو ترک میکرد ولی واسه این که ات ناراحت نشه اونا نشست و اون صبحونه رو خورد
چندمین بعد به خونه برگشتن ولی جیمین اکثرا توی کارش یا خودشو خفه کرده بود یا توی بیرون بیشتر وقت میگزروند اصلا از دهنش اسم میرا بیرون نمیاومد
ات چندین روز این حالت های جیمین رو زیر نظر داشت
اصلا ات انتظار این همه تفاوت رو فکر نمیکرد با جیمینی که ات میشناخت و الان بود حس کنه
ات هم نمیخواست روی حرف زدن با جیمین پافشاری کنه چون هر چی نباشه اگه جیمین میخواست اومد و باهاش حرف میزد ولی هنوزم که هنوز بود دست جیمین حلقه ای که میرا بهش داده بود وجود داشت
این معلوم میکرد که هیچ کودوم از زندگی دیگری بیرون نرفته
سه ماه تموم تابستون گذشته بود
سال آخر ات داشت دیگه کم کم شروع میشد و آینده پیچیده تر
توی این سه ماه خیلی جیمین پریشون و بیحوصله شده بود و ات نمیتونست به جیمین که خودشو داشت گم میکرد چیزی بگه
شب بود
جیمین کنار استخر وایساده بود و دستش لیوان الکل گرفته  بود و انگار که داشت انتقامش رو از لیوان میگرفت اونو میفشورد
ات از بالکن اتاقش داخل اتاقش برگشت و از اتاقش بیرون رفت و کنار جیمین رفت
با شنیدن صدای پاهای ات جیمین فهمید که ات پشت سرش وایساده
ات رفت و دست دیگر جیمین رو گرفت و کنارش وایساد
ات. دیگه باید حرف بزنیم
ج. واسه چی
ات. یادته قبل این که منو کنار خودت بیاری چجوری بودم
ج. اره
ات. باعث همع اون چیزا حرف نزدن بودن
ات. حالا نوبت توعه که حرف بزنی ات دست جیمین رو ول کرد و پاهاشو توی آب برد و از پارچه شلوار جیمین کشید تا جیمین هم کنارش بشینه
جیمین خم شد و کفش هاشو در آورد و لیوان دستشم کنار گذاشت
ج. چی بگم بهت
ات. هر چی دلت میگه
ج. بچه سن تو واسه این چیزا مناسب نیس
ات. بزار من اینو تعیین کنم نه سنم
من بزرگ شدن رو توی سن میدونستم قبل تو  ولی الان میدونم که
نه سن بلکع بزرگی در زندگی هر چی که زندگی کردی بوده
کسی که توی ۷۰ سالگی پشت توپ میدوعه و بازی میکنه هم دیدم
شرط سه پارت ۶۰ لایک