باری اگر روزی کسی ازمن بپرسد

باری اگر روزی کسی ازمن بپرسد
چندی که در روی زمین بودی چه کردی
من پیش رویش میگشایم دفترم را
گریان یا خندان بر می افزایم سرم را
آنگاه می‌گویم که بذری نو فشاندست
تا بشکفد تا بر دهد بسیار ماندست
در زیر این نیلی سپهر بی کران
چندان که یار داشتم در هر ترانه م
نام بلند عشق را تکرار کرده م
با این صدای خسته((شاید خفته ی را در چهار سوی جهان بیدار کردم))😔💔