چه خواهد شد؟ چه سرنوشتی انتظارم را می‌کشد؟ بلاتکلیفی رنجم

چه خواهد شد؟ چه سرنوشتی انتظارم را می‌کشد؟ بلاتکلیفی رنجم می‌دهد. هیچ نمایی از آینده یا حداقل ایدۀ ضعیفی از آنچه روی خواهد داد وجود ندارد. گذشته‌ام چنان وحشت‌انگیز است که یادآوری آن قلبم را می‌شکند. تا پایان عمر از نامردمانی که زندگیم را به تباهی کشیده‌اند گله خواهم داشت

_فئودور داستایفسکی
دیدگاه ها (۱)

نمی‌دانم چرا در لحظات خوش نیز اندوهگین هستم. من همیشه غم‌زده...

خاطراتم همیشه دردناک‌اند. شاید آسمانِ بی‌رنگ و بدون ابر، غرو...

در خانه‌ی من، در آغوش گرفتن و بوسیدن همچون نفس کشیدن ضروری ا...

تو در مورد دلتنگی واقعی چیزی نمیدانی.چون این تنها زمانی اتفا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط