باید به فکر تنهایی خودم باشم دست خودم را می‌گیرم و از خان

باید به فکر تنهایی خودم باشم دست خودم را می‌گیرم و از خانه بیرون می‌زنیم در پارک به جز درخت هیچ‌کس نیست روی تمام نیمکت‌های خالی می‌نشینیم تا پارک از تنهایی رنج نبرد. دلم گرفته یاد تنهایی اتاق خودمان می‌افتم و از خودم خواهش می‌کنم به خانه بازگردد؛