THE NAME...

THE NAME...
دنیای ابی من
PART...
دهم(10)
💙✨...
ویو جانگ می خطاب به من درونیش:
هنوز در اتاق کامل باز نشده تو هم این بو رو احساس میکنی؟
چرا احساس غریبی یهو به سراغم اومده.
نمیدونم چرا کف دستام عرق کرده.
من درونی.
تو اگه جای من بودی چیکار میکردی؟
این احساسی که دارم چیه؟
هیجان، شادی ،غم .
بنظرت من واقعا لیاقت این جابگاه رو دارم.
برای قدم گذاشتن با این پسرا توی این خوابگاه چرا اینقدر تردید دارم.؟
پسرا دارن خونه جدید رو بهم معرفی میکنن و من مثل همیشه که با تو حرف میزنم کاملا کر شدم.
ابن خونه وایب خیلی قوی از خانواده بهم میده.
انگار میتونم تا اخر عمرم اینجا زندگی کنم.
درسته که جای بزرگیه ولی هنوزم صمیمیت یه خانواده رو میتونم حس کنم.
طبقه ای که الان هستیم فقط اشپز خونه و پذیرایی داره و یه اتاق که تمام افتخارات اعضا اونجاست.
به نظرت روزی منم میتونم جزوی از افتخارات اعضا باشم ؟
خیلی کنجکاوم که زود تر به طبقه بالا بریم.
پاهام خستس ولی وقتی به بالا رفتن از این پله ها فکر میکنم قلبم محکم تر میزنه.
من درونی نکنه کار توعه؟
هرچند..
وقتی میبینم اعضا چقدر باهام مهربونن کمی احساس ضعف میکنم.
مثل وقتایی که جونگکوک لوسم میکنه.
انگار بعدش توی ضعیف ترین حالت ممکنم.
ولی انگار خودمم میخوام کنار این پسرا توی ضعیف ترین حالت باشم.
انگاری که میدونم اونها قراره ازم مراقبت کنن.
انگاری که میدونن زخم خوردم درد کشیدم تا به این مرحله برسم.
ولی حالا که فکر میکنم با کنار این پسرا بودن حتی نفس کشیدنم هم از همیشه راحت تره.
توی اشپز خونه بوی زندگی پیچیده .
رنگ های اینجا یه هامورنی خاصی دارن.
کاببنت های ام دی اف طوسی.
وسایل برقی مشکی.
ظروف سفید و با طرح گروه .
کاشی های سفید با رگه های مشکی.
یه میز نهار خوری نه نفره .
تعداد صندلی ها بهم دوباره یاداوری میکنه که وجود دارم.
به طرف راه پله که میریم قلبم سریع تر میزنه.
من درونی بنظرت اتاقمون قراره چطور باشه.
اصلا اتاقم امادس یا باید خودم امادش کنم.
راستی.
چطور میشه یک نفر این همه مدت با خودش حرف بزنه؟
اصلا چی شد که من با من درونیم اشنا شدم؟
💙✨...
#دنیای_ابی_من
@w.h.s.scenario.2025