تنهایی من عمیق و بیانتهاست

تنهایی من، عمیق و بی‌انتهاست
چون اقیانوسی بی‌کرانه، رهاست
در این دریای بی‌کسی، غرق شده‌ام
اما هنوز امیدم به ساحل پیداست
تنهایی من قصه ی دیرینه ی من بود
نقشی که زدم بر در و دیوار، سخن بود
هر گوشه ی این خانه به من خیره شده امشب
گویی که مرا می شنود، همدم من بود
این پنجره ی بسته، این دیوار بلند
تنهایی من، آینه ی در به در من بود