تو

تو
آخرین تکیه‌گاه منی
بی‌تو در روزهای زندگی سرگردانم
مجال گریزی‌ نیست از یادت...
من چون سنگی در سراشیبی غم یادآور روزهای گذشته‌ام...
آیا تقدیر به ساز ما میرقصد؟
که در آغوشت بگیرم!
آیا سپیده‌ی عشق دوباره با ما آشتی می کند؟
و تو چون گذشته مرا دوست خواهی‌داشت...؟