P

P.1
_

توی اتاقی نشسته بود که با وجود دختری دیگه اون اتاق گرم شده بود.

تهیونگ لبه تخت نشسته بود و روی تخت دخترکی نشسته بود که از شدت ترسو استرس داشت نفس نفس میزد.

تهیونگ: گفتم که من دوستت دارم، نمیخوام که آسیبی بهت بزنم.

دخترک بیشتر فاصله گرفت.

تهیونگ از لبه تخت بلند شد و از اون گوشه کمدش گیتارشو دراورد.

دوباره نشست لبه تخت اما اینبار جوری که قفل نگاه های دختر بشه.

تهیونگ: دوست داری چه اهنگی واست بخونم؟

دخترک چشم هاش پر از اشک شد.

دخترک: هنوز یادته که واسم شبا قبل خواب گیتار میزدی؟

تهیونگ: من با این خاطره زندگی میکردم یه زمانی مگه میشه یادم نباشه؟)

دخترک: تورو باز بخشیدمت، چرا بخشیدمت.... .

تهیونگ: عی کاش هیچوقت اون نامه اخر باز نمیشد.

دخترک: با خواهشت فقط راضی شدم.

تهیونگ: میدونی که هیچکس قرار نیست درمورد امشب چیزی بفهمه؟
_
ادامه دارد... .