من فِکر نمی‌کنم که اندوهِ یک آدم به هنگام ترکِ چیزی، ناشی

من فِکر نمی‌کنم که اندوهِ یک آدم به هنگام ترکِ چیزی، ناشی از این باشد که دارد
چیزی را که دوست دارد ترک می‌کند.
اندوه آدم ممکن است ناشی از نقطه‌ی مقابلش باشد.
آدم احساس می‌کند که پیوند‌ها  چه آسان پاره می‌شود
و نیز اینکه دیگران چه آسان از آدم جُدا می‌شوند...
دیدگاه ها (۰)

برای اندوهِ بی‌پایانمشعر بگو؛ نه از رفتن، نه از فراموشی...از...

«دیگر نمی‌خواهم کسی به من عادت کند. من به کسی عادت کنم. يك ر...

_ هیچ‌گاه نفہمیده‌ام دوست داشتن چرا این همہ غم‌ انگیز است؟هی...

در طول جنگ دستمالی داشتم که همیشه همراهم بود. این دستمال را ...

سعی کردم به خودم هشدار دهم. سعی کردم به یاد بیاورم که امید ...

وقتی به زندگی فکــــــــر می کنید،✌️این دو نکته را به خاطـــ...

آدم‌ها را همان‌طور که هستند بشناس، نه آن‌طور که دوست داری با...

فکر می‌کنم محدودیت توی هر رابطه‌ای باعثِ فساد می‌شود با محدو...

خلاصه لایو تولد نامجون: (pt¹)🐨: یه کم خجالت‌آوره، ولی ممنونم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط