آره من میتونم بخندم ولی خندهم خنده نیست فقط شبیه خن

آره من می‌تونم بخندم ولی خنده‌م خنده نیست، فقط شبیهِ خنده است. مثلِ چراغی که روشنش می‌کنی تا تاریکی دیده نشود، اما تاریکی می‌کُشد تو رو آرام. بلبل اگر آواز بخواند من همراهش نمی‌رم. چون آوازِ بلبل برای کسیه که هنوز می‌تونه امیدوار باشه.من امیدوار نیستم من فقط دارم تحمل می‌کنم
تا روزی که حتی تحمل هم بی‌صدا تمام شود. و آخرش می‌رسیم به یک حقیقت تلخ: در میانِ گل و بلبل و شقایق
من فقط یک نفرم، اما دو تا جهان دارم: این یکی که تویِ چشمِ مردم می‌گذرد، اون یکی که تویِ سینه‌ام می‌سوزد. تو رفتی
و من ماندن را آموختم نه برای زندگی برای سوگواری.