سواد سیاسیت رو بالا ببر سیا کردی بختمومو ایرانی

نه هر صدایی که بلندتر بود، حق داشت؛
نه هر سکوتی نشونه‌ی رضایت بود.
یاد گرفتم حقیقت رو از دهنِ هیچ‌کس قرض نگیرم، حتی از خودم.

نه با جمع، خودم رو پیدا کردم،
نه با تنها موندن، خودم رو برتر دونستم.
فهمیدم گاهی آدم‌ها فقط جای زنجیرهاشون رو عوض می‌کنن و اسمش رو می‌ذارن آزادی.

من از اونایی نبودم که برای فرار از یک سلطه، زیر سایه‌ی سلطه‌ی دیگه پناه بگیرن.
اگه قرار بود کسی به جای من فکر کنه، فرقی نمی‌کرد تاج سرش باشه یا هاله‌ی نور.

نه ادعای بی‌خطا بودن داشتم،
نه به بهونه‌ی اشتباه‌پذیری، از چیزی که فهمیده بودم عقب کشیدم.
شک کردم، دوباره نگاه کردم، حتی خودم رو زیر سؤال بردم؛
اما هیچ‌وقت نفهمیدن رو به قیمتِ آسودگی نخریدم.

از خودم ردپا گذاشتم؛
لای حرف‌هایی که شاید در نگاه اول معمولی باشن،
توی سکوت‌هایی که اتفاقی نبودن،
و میان تناقض‌هایی که کلید فهمشون، عجله نکردنه.

قرار نیست همه پیداش کنن.
بعضیا فقط از روش رد می‌شن،
بعضیا می‌ایستن،
و بعضیا می‌فهمن چرا اون ردپا به جایی که انتظار داشتن، ختم نمی‌شه.

نخواستم کسی شبیه من بشه.
اگه چیزی از من باقی بمونه، ترجیح می‌دم یه سؤال باشه که کسی جرئت نکرده از خودش بپرسه، نه جوابی که نسل‌ها بی‌فکر تکرارش کنن.

من حتی به سایه‌ی خودم هم حق ندادم جای نور رو تعیین کنه.

ΞΔ

#خودایستا #نویسنده_چندمعنایی #دیدگاه_خاکستری #مانیفست #ضد_سلطه