آدم که دلتنگ باشد

آدم که دلتنگ باشد
دنیا برایش خانه ای کوچک است
که او در حصار در و دیوارش زندانی است
گذر هیچ زیبارویی عاشقش نمی کند
و بارش هیچ بارانی بر اندوهش نمی افزاید
آدم که عاشق باشد
دلتنگ می شود و
آدم دلتنگ ذره ذره می میرد