دلگیر نیستم اما دلتنگت نمی‌شوم

دلگیر نیستم اما دلتنگت نمی‌شوم
حتی دیگر به خوابت سرک نمی‌کشم
سلام می‌کنم، لبخند می‌زنم ، حتی گاهی منتظرت می‌مانم اما دیگر هرگز دلتنگت نمی‌شوم
وقتی دلتنگی‌ام نه بهایی دارد و نه بهانه‌ای می‌شود که به یاد بیاوری کسی این حوالی خواب تو را می‌دید.
شاید کنار این روزهای بی‌اتفاق می‌شد برای بی‌قراری‌های گاه گاه من بهانه‌ای باشی که نبودی
شاید اگر منِ بی‌حوصله کمی صبورتر بودم
اگر تو باز هم سراغم را از جاده و باران و آسمان می‌گرفتی
اگر دیروز تا همیشه ادامه داشت و اینقدر زود به پایان نمی‌رسید.
حالا برای هر چیز دنبال دلیل می‌گردم
برای آمدن،
رفتن،
خواب دیدن،
برای دلتنگی بی دلیل که آن روزها دچارش بودم
برای تو که آن همه اشتیاق را ارزان فروختی.