مرا به اسم صدا کن

مرا به اسم صدا کن
تا بیایم
ای جانِ من
مرا به اسم صدا کن 
نپرس 
آیا اسمم 
اسم پرنده‌ای ست در حال پرواز؟
یا بوته‌ای
که ریشه‌اش در خاک فرو رفته است؟
و آسمان را با رنگ خون 
آغشته می‌کند
و نپرس
که اسمم چیست
خودم نمی‌دانم 
می‌جویم 
اسمم را می‌جویم 
و می‌دانم که اگر بشنومش 
از هر جای جهان که باشد
حتی از تهِ جهنم 
می‌آیم
جلویت زانو می‌زنم
و سَرِ خسته‌ی خود را 
به دست‌های تو می‌سپارم