انسان مثل درخت هستش...با یه عالمه شاخه..اما شاخه های آدما

انسان مثل درخت هستش...با یه عالمه شاخه..اما شاخه های آدما..شاخه دروغ..شاخه امید..شاخه نا امیدی..شاخه حسرت..شاخه گذشته..شاخه خوبی..شاخه بدی..شاخه انسان بودن..شاخه انسان نبودم..شاخه سلامتی.شاخه مریضی..شاخه دوست داشتن..شاخه دوست نداشتن..شاخه فکر کردن..شاخه فکر نداشتن..شاخه زندگی..شاخه زندگی نکردن..شاخه عاشق..شاخه عاشق بودن..شاخه عاشق نبودن..شاخه عاشق دیده.شاخه عاشق پیشه..شاخه عاشق شدن..شاخه عاشق نشدن..شاخه بدبختی..شاخه خوشبختی..شاخه آرزوها..شاخه رسیدن به آرزوها..شاخه دیدن..شاخه ندیدن.شاخه مرد بودن..شاخه نا مرد بودن..شاخه زن بودن..شاخه زن نبودن..شاخه احساس..شاخه بی احساس..شاخه بلد بودن..شاخه بلد نبودن..شاخه شاخه شاخه های بسیار داشتن..ما آدما دست خودمونه که شاخه هامونو مرتب کنیم..دست خودمونه که هر کدوم از شاخه ها که بیش از حد داره اذیت میکنه بچینیمش..و اون شاخه هایی که باید بزرگ بشه رو برسیم بهش تا قنچه بزنه..آره ما آدما درختیم..با یه عاله شاخه....