بهار آمده اما هوا هوای تو نیست

بهار آمده اما هوا هوای تو نیست
مرا ببخش اگر این غزل برای تو نیست

به شوق شال و کلاه تو برف می آمد
و سال هاست از این کوچه رد پای تو نیست

نسیم با هوس رخت های روی طناب
به رقص آمده و دامن های تو نیست

کنار این همه مهمان چقدر تنهایم !?
میان این همه ناخوانده , کفش های تو نیست
به دل نگیر اگر این روزها کمی دو دلم
دل کلافه که جای تو هست و جای تو نیست
به شیشه می خورد انگشت های باران .... آه
شبیه در زدن تو .... ولی صدای تو نیست

تو نیستی دل این چتر , وآ نخواهد شد
غمی ست باران .... وقتی هوا هوای تو نیست