P2 پسری که ازم متنفر بود

P2 پسری که ازم متنفر بود


ویو راوی :

روی میز نشسته بود و پاهاش رو توی هوا تاب میداد
کفش های کتونی فانتزی و صورتی رنگش بدون شک نقطه قوت لباس هاش بودن
کیفش که آویز هلوکیتی بهش آویزون بود رو روی دوشش انداخته بود و سخت مشغول گرم کردن بحث بین بچه ها بود .

ناری همیشه آدم پر جنب و جوشی بود .


*فلش بک*ویو یک سال قبل :

جیمین : نوبت نارینه!!
جرعت یا حقیقت؟؟

از بین امواج قهوه ای رنگ موهای پر پشتش که روی کک و مک های صورتش ریخته بود به جیمین نگاه کرد .

نارین : حقیقت!

جیمین : کسی توی کلاس هست که ازش خوشت بیاد؟؟

صدای همهمه بچه ها بلند شد ، نارین میتونست یکی از بچه های محبوب مدرسه باشه ولی هیچوقت اینطور نبود
فقط توی کلاس محبوب بود .

همیشه به معلم ها تیکه مینداخت و عامل خنده کلاس بود .
بدون اینکه حتی خودش متوجه بشه یکی از دختر هایی بود که پسر ها براش سر و دست میشکوندن ولی نارین هیچوقت این رو ندید چون فقط سرگرم یک نفر بود .

نارین : اره...

جیمین : کی ؟

نارین : تو...

کلاسی که تا چند دقیقه پیش با صدای بچه ها روی هوا بود توی سکوت کر کننده ای فرو رفت .

جیمین از روی صندلیش بلند شد و از کلاس بیرون رفت ، و نارین رو با شرمی که توی وجودش رخنه کرده بود تنها گذاشت...

ویو حال :

از روی میز پایین پرید که باعث شد پایین موهاش قهوه ای و زیباس توی هوا تاب بخوره و روی شونه های لاغر و بالاتنه بی نقصش بریزه .

________________

دوست دارید ادامه بدم این رمانو ؟؟

(بخدا اگه جواب ندید ویس و پاک میکنم میرم کلا)