ایندفعہ بحث عشق و دوست داشتن نیست...

ایندفعہ بحث عشق و دوست داشتن نیست...
بحث وابستہ شدنہ...
بحث عادت...
الان چند وقتے میشہ کہ شبا وابستہ شدم به تــــــــــو....
وگرنہ بہ این راحتے خوابم نمیبره....
عادت کردم هرجا کم میارم...
یکے با لحن تو،همونجورۍ کہ "تو" بلدی؛ بیاد و آرومم کنہ....
عادت کردم اگہ شروع کردم بہ بداخلاقے...
یکے جلوم سکوت کنہ، هرچی گفتم هیچے نگہ فقط صبر کنہ تا آروم شم....مثل "تو"...
عادت کردم هر وقت میخوام برم بیرون یہ عکس بدم به یکے کہ نگرانہ کہ یدفعہ نکنہ جورۍ برم بیرون کہ کسے بد نگام کنه...
یکے کہ منو واسہ خودش میخواد و دوست نداره کسے نگاه چپ بہم بکنہ،یکی مثل "تو"...
من وابستہ شدم بہت...
وابستہ شدم بہ یہ صدا با لحن بچگونہ کہ قند رو تو دلم آب کنہ،مثل لحن "تو"....
عادت کردم بہت...
آره؛ معتادت شدم....
معتاد صداتــــــــــ، نگاهتــــــــــ، حرفاتــــــــــ، لحنتــــــــــ،کاراتــــــــــ، بوسیدنتــــــــــ...
خلاصہ بدون تــــــــــღـــــــــــــو ...
"بدنـــــم درد میگـــــیره"...
همــــــــــین...