خــوابـــــ هایتـــــ را می بیـنــم هر شـبـــــ

خــوابـــــ هایتـــــ را می بیـنــم هر شـبـــــ
کنـــارم نشسته ای با بــالشی در آغـــوش
و مــن در خیــــالم از خوابـــــ هایی بــرایتـــــ شــعر می بــافم
که تا صبـــح - دور از چشــم مـن -
بــرای دیــدنـتــــــــــ به اتــاقتـــــ می آیند !
و تــو صــورتـتـــــ را به بــالشتـــــ چسبانده ای و نــگاهم می کنی
چقــدر بــــاران می آید به چشـــــم هایتـــــ !
ســـــردم می شــود
می پـــــرم از خــوابــــــــــ
بالشـــــم هنـــــوز خیـــس استـــــ
دیشبـــــ تـــو
جــای مــن خـــوابـیــده بـــودی !

اصغر معاذی