‌کفشهایم را میپوشم

‌کفشهایم را میپوشم
و در زندگی قدم میزنم
من زنده ام و زندگی
ارزش رفتن دارد
آن قدر میروم
تا صدای پاشنه هایم
گوش ناامیدی را کر کند
خوب میدانم ک گاه کفش هایم
پاهایم را میزنند
میفشارند و ب درد میاورند
اما من همچنان خواهم رفت
زیرا زندگی ارزش لنگان لنگان رفتن را نیز دارد . . .
دیدگاه ها (۱۲)

گفت : زندگی مثه نخ کردنه سوزنه!یه وقتایی بلد نیستی چیزیو بدو...

‍ بعضی از آدمها پر از مفهوم هستندپر از حس های خوبندپر از حرف...

و چشم های تو...همان کافه ی دنجی است که قهوه هایش حرف ندارد@N...

کاﺵ ﺩﺭ ﺗﻨﺪﯾﺲ ﺁﺩﻡ ﺩﻝ ﻧﺒﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻏﻢ ﺩﺍﺧﻠﺶ ﻣﻨﺰﻝ ﻧﺒﻮﺩﮐﺎﺵ...

پارت :۱ . ببخشید من چه کسی هستم ؟

Whispering of death:۱نجوای مرگایولینا بلردرِ ماشین برایم باز...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط