تو را "دُختــر" می‌نامند؛

تو را "دُختــر" می‌نامند؛
مضمونی که جذابیتش نفس‌گیر است…
دنیای دخترانه ی تو، نه با شمع و عروسک معنا پیدا می‌کند و نه با اشک و افسون!
اما تمام این‌ها را هم در بر می‌گیرد…
تو نه ضعیفی و نه ناتوان، چرا که آفریدگارت تو را بدون خشونت و زور بازو می‌پسندد...
اشک ریختن قدرت تو نیست، قدرت روح توست
اشک نمی‌ریزی تا توجهی را به خواسته‌ات جلب کنی؛
با اشک، روحت را جلا می دهی...
خانه، بی‌ تو سرد و ساکت است چرا که شور و هیجان زندگی با صدای بلند حرف زدن، و موسیقی گوش دادن نیست،
زندگی ترنم لالاییِ آرامش بخشی را می‌طلبد که خدا در جادوی صدای تو نهفته است...
تو تنها با ازدواج کردن و مادر شدن نیست که معنا می‌گیری
تو به تنهایی معنا داری، معنای عمیقی که در واژه "دُختـر بودن" است...
اگر فرهنگ غلط و کوتاه نظری تو را ضعیفه بخواند باز هم قوی‌تر از قبل، از پشت همین واژه سر بلند می‌کنی و لبخند می‌زنی
چرا که خداوند تو را "دُختــر" آفریده است
و همین برای تو کافیست...
پیشاپیش
روز دختر مبارک