این گونه است قصه ی غم های بعد تو

این گونه است قصه ی غم های بعد تو

هرگز نمی رسم به قدم های بعد تو

          این اسکلت خراش دلم را وسیع کرد

          این زندگی شبیهِ عدم های بعدِ تو

کو شوکران من ؟ به یک جرعه سر کشم

کو جرعه ای هلاهل و سم هایِ بعدِ تو

          حتی تسلی ام نشده این ضریح ها

          سجاده ها … تمام حرم های بعدِ تو

تو قبله ی مقدس در سینه ی منی

من کافرم به دین صنم های ِ بعدِ تو

          دریا میان خلسه ی آن چشمهاست ، من -

          - مغروق مانده ی تمام بلم های بعدِ تو

این شعر ها به دردِ دل من نمی خورند

بیزارم از صدایِ قلم های بعدِ تو