هرچه کنم نمیشودتابروی توازدلم

هرچه کنم نمیشود،تابروی توازدلم
ازتوفرارمیکنم،بازتویی مقابلم
پای کشیده ام ز تو،تابروی ز خاطرم
باز به کوچه باغ غم،دستِ توشدحمایلم
ابِ رُخم تو بُرده ای،خواب و خورم گرفته ای
نی تومرا رهاکنی،نی به تو باز مایلم
اب شوم،توجوی من،جوی شوم،توابِ من
حل کنم اَر مسایلی،باز تویی مسایلم
عقل به جنگ تن به تن،عشق،تمامِ حرفِ من
عقل چه قائله به پاکرده به عشق قایلم!!
دل به جهان نبسته را،تاجِ شهان شکسته را
از چه گدای خودکنی؟رو زِ بَرم،نه سائلم
لحظه به لحظه سوختم،جان شده،لب بدوختم
کی غم دل فروختم؟این نشد از فضایلم؟
صورت من رصد مکن،دردمرا به صدرمکن
داسِ نگاه توعجب،کی برسد به حاصلم؟!
نقصِ مرا نه یک هزار،دیده خدای مهربان
من که نگفته ام چنین:مرد خدا و کاملم
کودکی ام به عاشقی،طی شد و لطفِ ایزدم
عمر،به خوانِ هفتم و...مثلِ همان اوایلم...
باد خزان وزیده شد،باز گرفته این دلم
کی تو بهار میرسی؟حل شود اه...مشکلم