از هر کجای گریه برگردم خطا کردم!

از هر کجای گریه برگردم خطا کردم!
وقتی پس از تو مقصدم بیراهه‌ی آه است
تا برنگردی بر نمی‌گردم از این کابوس
تا برنگردی عمر این دیوانه کوتاه است
دلشوره‌های قبل پروازم! ولی در من،
درد سقوط از چشم‌هایت آخر راه است!

دیوانه‌ام! در من کسی با گریه می‌خندد!
سرگرم کابوسم میان خواب و بیداری
هرشب خودم را پشت چشمت دور می‌ریزم
با گریه مشغولم به کار مردم‌آزاری
شاید شبی از بی تو مردن دست بردارم!
شاید شبی از کشتن من دست برداری!

تلفیقی از تردید و وهم و ترس و ابهامم
چشمم به در جا مانده و در انتظارم تا...
اینجا کسی غیر از تو در تنهایی من نیست
غیر از تو و تنهایی‌ام چیزی ندارم تا...
تو اتفاق ساده‌ای بودی! ولی بودی!
از خانه‌ی بعد از تو در حال فرارم تا...

سر می‌گذارم روی پای لنگ تنهایی
از آن شبی که چشم‌هایت سمت در وا بود
رفتی و رفتم از خودم! اما نفهمیدی،
هر لحظه‌ام با رفتنت روز مبادا بود!
بعد از شکستم کاش می‌پرسیدم از چشمت،
جنگ تو با من "تن به تن" یا "تن به تنها" بود؟

محو تماشای گل و آواز بارانی!
نادیده می‌گیری صدای گرم آهم را
تو اشتباه آخر من بودی و هر شب
پک می‌زنم سیگارهای اشتباهم را
رگبار شعر من تو را سرکوب خواهد کرد!
شاعرتر از آنم که بردارم سلاحم را...
وصی پور