بمیرم ،

بمیرم ،
با تـــو ،
عشق را باور نمیکنــــــم ،
کجای راه به من رسیدی؟؟
من تـــــمام مسیر را ،
بی آب ،
با تشنگی سر کردم ،
عجیب است !!
تو مرا به چشمه ای که از آن گذشته ای دعوت می کنی؟؟!!
کدام چشمه؟
کدام آب ؟
چشمه ای که تو از آن حرف میزنی ،
همان سراب من است ،
باور نمیکنم ،
من از آن سیراب نمی شوم ،
عطشم را ،
تا آن جرعــــــــه ی واقعی ،
تازه و خشک نگه می دارم ،
چشمه ات ارزانیــت ،
چشمه ات ویران باد .