به گمانم بزرگترین دارایی ِ زندگی ِ آدمیزاد، همین دوست ها

به گمانم بزرگترین دارایی ِ زندگی ِ آدمیزاد، همین دوست ها هستند...............
...همین كساني که برایت پیغام می گذارند...که اعلام می کنند حواس شان به تو هست... همین كساني که با دو سه خط پیغام نشان می دهند چقدر دل شان پی ِ تو ، دل ِ تو و درد ِ توست...که چقدر خوب تو را می خوانند...همینها که پیگیرند...که نباشی دلگیرند...
همین ها که دلتنگ ات می شوند و بی مقدمه برایت می نویسند...وقت هایی دو سه خط شعر می فرستند...که بدانی خودت...وجودت...خوب بودن حال و احوالت برای کسی مهم است...
آدمیزاد چه دلخوش می شود گاهی، با همین دو سه خط نوشته...دو سه خط پیغام، حس ِ شیرینی ست که بدانی بودن ات برای کسی اهمیت دارد، نبودن ات کسی را غمگین می کند...وقت هایی هست که می فهمی حتی اگر دلت پُر درد است، باید بخندی و شاد باشی، تا انها را، جان ِ دلت را، غمگین نکنی...
خواستم بگویم که چقدر این دارایی های زندگی ام، برایم پُر ارزش ند...که چقدر خوب است دارمشان... دوستتون دارم داراييهاي با ارزش من...