دستم به تو که نمی رسد...

دستم به تو که نمی رسد...
فقط حریف واژه ها می شوم !
گاهی، هوس می کنم،
تمام کاغذهای سفید روی میز را...
از نام تو پرکنم…
تنگاتنگ هم،
بی هیچ فاصله ای!
از بس،که خالی ام از تو…
از بس، که تو را کم دارم…
آخر مگرکاغذ هم..
زندگی می شود ؟