آیتالله عبدالله جوادی آملی

آیت‌الله عبدالله جوادی آملی

اگر كسی راه حضرت امیر مؤمنان علی(سلام الله‌عليه) را بخواهد طی كند، بيش از هر چيز بايد به ياد مرگ باشد.
مرگ و ياد آن بهترين نعمت برای فعاليت است.
انسان كه می‌ميرد اولين چيزی كه از او سؤال می‌كنند
اين است كه می‌گويند عمر را چه كردی؟
چه آوردی؟
اگر كسی به ياد مرگ باشد كه بی‌كار نيست،
تا آخرين لحظه می‌كوشد، به ابوريحان بيرونی گفتند
تو در بستر احتضاری، گفت بفهمم و بميرم بهتر است يا نفهميده بميرم
بعد از اينكه مسئله ميراث اجداد و امثال ذلك در محضر آن فقيه در كنار بستر بيماری منتهی به مرگِ ابوريحان بيرونی حل شد و آن فقيه از كنار بستر احتضار ابوريحان بيرون آمد، در وسط كوچه هنوز به منزل خود نرسيده بود شيون بلند شد كه ابوريحان مُرد. خب اين ابوريحان معاصر بوعلی است نامه‌ های عميقی بين اين دو بزرگ رد و بدل شد اينها می‌گويند آدم بايد بفهمد و بميرد

#در‌محضر‌عارفان
#یاد‌مرگ