بی حوصلگی واگیر دارد...

بی حوصلگی واگیر دارد...
از یک روز به روز دیگرت سرایت می کند.
از شنبه به جمعه
نه واکسنی می تواند متوقف اش کند و نه آرام بخشی تسکین اش دهد.
وقتی هیچ چیز سر جای اش نیست و هیچ کس پای حرفش نیست ، بی حوصلگی ات کش می آید...
آن قدر کش می آید که وقتی چشم باز می کنی می بینی تبدیل شده ای به یک آدمی که هیچ چیز سر کیفش نمی آورد؛
دلت می خواهد دنیا وارد یک سکوت عمومی شود و تو مدت ها بخوابی تا خستگی ات دربرود...
دلت می خواهد دست از سرت بردارند و آن قدر در سکوت ات دست و پنجه نرم کنی که آرام آرام حل شوی ...
این روزها دنیا همین سر و شکل را دارد ،
پر از بی حوصلگی و پر از آدم هایی که حوصله ات را مدت هاست سر برده اند ...