در این سرای بی‌کسی، کسی به در نمی‌زند .....

در این سرای بی‌کسی، کسی به در نمی‌زند .....
به دشت پرملال ما پرنده پر نمی‌زند
....................
یکی زشب گرفتگان چراغ بر نمی‌کند .....
کسی به ‌کوچه‌سار شب درسحر نمی‌زند
....................
نشسته‌ام در انتظار این غبار بی‌سوار .....
{ دریغ کز شبی چنین } سپیده سر نمی‌زند
....................
عزیز، عزیز، عزیزانم عزیز، عزیز، عزیزانم
....................
گذرگهی است پر ستم که اندر او به غیر غم
یکی صلای آشنا به رهگذر نمی‌زند ..... یکی صلای آشنا به رهگذر نمی‌زند
....................
چه چشم پاسخ است از این دریچه‌های بسته‌ات .....
برو که هیچکس ندا به گوش کر نمی‌زند ..... برو که هیچکس ندا به گوش کر نمی‌زند
....................
نه سایه دارم و نه بر بیفکنندم و سزاست .....
اگر نه بردرخت تر کسی تبر نمی‌زند ..... اگر نه بردرخت تر کسی تبر نمی‌زند