کاش می شد خنده ها را قاب کرد

کاش می شد خنده ها را قاب کرد
راه واقعی ِ عاشقی را باب کرد
روح را با عشقِ راستین سیراب کرد
برف نفاق وِ دوری را با بوسه آب کرد
با صداقت چشم ها را شست و باز کرد
شب هایِ تاریک را بسی ،مهتاب کرد.

درامتداد وداع / سعید
دیدگاه ها (۲)

از عشق دم نزن و بر چهره ی زرد من نگه کن...که به هنگام وداع ؛...

این روزهاحرف، حرفِ روزهای وزیدن نسیم بهار استحرف من!حرف تو!...

این روزهاشعـرهایم شبیه جادوگرمی ماندتنها به واژه هایم که می ...

من هستم و حضور خداچطور می شودمیان برف بازی کوچه های دلمجای پ...

یک عصر تابستان

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط