یک  شبی  مجنون ، نمازش را شکست

یک  شبی  مجنون ، نمازش را شکست
بی وضو  ،  در  کوچه ی   لیلا نشست

عشق، آن شب، مست مستش  کرده بود
فارغ    از،   جام   الستش    کرده بود

سجده ای      زد    بر    لب  درگاه او
پر   ز   لیلا   شد  ،   دل   پر   آه  او

گفت : یا رب ، از  چه خوارم کرده ای
بر     صلیب    عشق  ، دارم  کرده ای

جام     لیلا     را ،  به   دستم  داده ای
وندر  این    بازی  ،  شکستم    داده ای

نشتر      عشقش   ،    به جانم می زنی
دردم      از     لیلاست  ،  آنم می زنی

خسته ام     زین    عشق، دل خونم مکن
من که         مجنونم، تو    مجنونم مکن

مرد        این    بازیچه ،  دیگر   نیستم
این      تو       و لیلای تو ... من نیستم
گفت : ای     دیوانه ،   لیلایت  ،    منم
در        رگت     پیدا  و   پنهانت   منم

سال ها         با  جور   لیلا  ، ساختی
من     کنارت      بودم      و نشناختی

عشق    لیلا        در دلت       انداختم
صد        قمار عشق ،  یک   جا باختم

کردمت        آواره ی   صحرا  ، نشد
گفتم       عاقل      می شوی ، اما نشد

روز و شب او  را  صدا    کردی،ولی
دیدم    امشب   با   منی ،  گفتم  :  بلی

مطمئن   بودم  ،   به   من  سرمی زنی
در   حریم    خانه ام    ،   در می زنی

حال   این لیلا  ، که  خوارت کرده بود
درس   عشقش ، بیقرارت   کرده   بود

مرد    راهش باش  ، تا   شاهت   کنم
صد   چو   لیلا  ، کشته در راهت کنم 🌷