در محرّم، مردمان خود را دگرگون می کنند / از زمین آه و فغا

در محرّم، مردمان خود را دگرگون می کنند / از زمین آه و فغان را زیب گردون می کنند
گه به یاد تشنه کامان زمین کربلا / جویبار دیده را از گریه جیحون می کنند
دیدگاه ها (۱)

ما مصیبت زده ی کرب و بلاییم حسینبال و پر سوخته ی آل عباییم ح...

دل را اگر از حسین بگیرم چه کنم / بی عشق حسین اگر بمیرم چه کن...

الا ای عاشقان دیگر، غم عالم نمایان شددگر غمها ز داغ او، برای...

سلام من به محرم، محرم گل زهرا / به لطمه‌های ملائک به ماتم گل...

برادریِ حضرت ابوالفضل العباس(ع)، تنها یک نسبت خانوادگی نبود؛...

شاید هیچ‌وقت دختری نداشته باشم که موهایش را آرام شانه بزنم، ...

قسمت ۸(بخش دو)

حرمت کربلا رو حفظ کنید. اینجا اینستگرام نیست، اینجا کربلاستم...

خسف | قصه بیست و سوم: حضرت زینب (س) بخش دوم (قسمت پایانی)

گفت مامان با توجه به خوابی که دیدم این آخرین ناهاری هست که ب...

خسف | قصه بیست و دوم: حضرت زینب (س) بخش اول

اربعین که می‌آید، انگار تمامِ زمین و زمان در یک بغضِ طولانی ...

عاشقانه های شبنم

رقیه بنت الحسین

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط