در من کسی آهسته می گرید

در من کسی آهسته می گرید

خاموشم اما
 دارم به آواز ِ غم خود می دهم گوش
 وقتی کسی آواز می خواند
 خاموش باید بود
 غم داستانی تازه سر کرده ست
 اینجا سراپا گوش باید بود :

 - درد از نهاد ِ آدمیزاد است !
 آن پیر ِ شیرین کار ِ تلخ اندیش
 حق گفت ، آری آدمی در عالم ِ خاکی نمی آید به دست ، اما
 این بندی ِ آز و نیاز ِ خویش
 هرگز تواند ساخت آیا عالمی دیگر ؟
 یا آدمی دیگر ؟ ...
دیدگاه ها (۰)

حب علی عباده

شعر را تا آخر بخونید و با آن صفا کنید. و با لینک مجازی هم بف...

خیالش باز، شعری بر لبم بی اختیار آوردکه اوصاف علی طبع مرا ای...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط