در این هستی غم انگیز...

در این هستی غم انگیز...

"وقتی حتی روشن کردن یک چراغ ساده ی "

(دوستت دارم)

کام زندگی را تلخ می کند...

وقتی شنیدن دقیقه ای صدای بهشتی ات

زندگی را...

تا مرزهای دوزخ می لغزاند..

-دیگر- نازنین من

چه جای اندوه...

چه جای اگر...

چه جای کاش...

و من

-این حرف آخر نیست-

به ارتفاع ابدیت دوستت دارم...

حتی اگر به رسم پرهیزگاری های صوفیانه


♥♥
.از لذت گفتنش امتناع می کنم...!!!