آنگاه که خورشید سرد شد

آنگاه که خورشید سرد شد
سبزه ها به صحراها خشکیدند
و ماهیان در دریاها....
آنگاه که مادران باردار نوزادان بی سر زاییدند
و گاهواره ها از شرم به گورها پناه بردند...
آنگاه نان...
نان نیروی شگفت رسالت را مغلوب کرده بود
و پیامبران گرسنه و مفلوک از وعده گاههای الهی گریختند
دگر کسی به فتح نیاندیشید...
دگر کسی به عشق نیاندیشید....
آه ای صدای زندانی...
آیا شکوه یأس تو هرگز از هیچ سوی این شب منفور
نقیبی به سوی نور خواهد زد. . . .
آه ای صدای زندانی....
ای آخرین صدای صدا ها....